Menu Sluiten
Stralend verdriet - De dichteres

Stralend verdriet

Het huilen stond de dame
nader dan het lachen
al liet haar doffe glimlach
haar hevig betraande ogen
langzaamaan verdwijnen

Daar plots de zon begon te schijnen
en toverde in de glans
van haar vochtig oog
onverhoopt en onverwachts
alle kleuren van de regenboog


Photo by Harry Quan on Unsplash

Wat vond je van dit gedicht?

Waardeer het gedicht met hartjes!

Gemiddelde Rating / 5. Aantal Stemmen:

Aangezien je deze post leuk vond...

Volg mij op Social Media

Wat jammer dat je het gedicht niet zo leuk vond

Misschien vind je deze gedichten ook leuk:

Geef een reactie