Menu Sluiten
Labyrint - De Dichteres

Labyrint

Het lijkt alsof ik rondjes loop,
elke keer hetzelfde zicht
Ik kan net zo goed blijven lopen
met mijn ogen dicht

Linksom, rechtsom,
steeds weer terug bij ´t begin
Als ik denk dat ik eruit ben,
zit ik er toch weer middenin

Verdwaald in mijn eigen wirwar,
alles lijkt doodlopend
Totdat ineens, heel plots
mijn ogen worden geopend

Zie ik daar een uitgang?
Is dat het juiste pad?
Al dat in de rondte dwalen…
Ik ben het zat!

Moe van het lopen
Moe van het dwalen
Ik kan alleen maar hopen,
dat ik de uitgang zal halen

Ik blijf hier wel wachten
tot zonsopgang
Dan vind ik hopelijk
vanzelf de uitgang

De zon komt op
en ik word verblind
Ik realiseer me dat ik gevangen ben
binnenin mijn eigen labyrint


Photo by Steven Hylands from Pexels

Wat vond je van dit gedicht?

Waardeer het gedicht met hartjes!

Gemiddelde Rating / 5. Aantal Stemmen:

Er zijn nog geen stemmen! Ben jij de eerste?

Aangezien je deze post leuk vond...

Volg mij op Social Media

Wat jammer dat je het gedicht niet zo leuk vond

Misschien vind je deze gedichten ook leuk:

Geef een reactie