Vallen, opstaan en weer doorgaan

Posted on
Vallen, opstaan en weer doorgaan

Vallen, opstaan en weer doorgaanHuilend stap ik met beide voeten naast het bed
Snikkend ga ik naar beneden waar ik koffie heb gezet
Kijkend in de spiegel bedenk ik
Bestaan er ook strijkijzers voor je gezicht?
En stokjes voor in je ogen?
Want deze vallen alsmaar dicht

Ik douche mezelf en kleed me aan
Nog even en dan is het tijd van huis te gaan
Ik heb geen zin
Ik kan niet meer
Zo voelt het elke ochtend
Toch doe ik het steeds weer
Ik grijp mijzelf bij die spreekwoordelijke ballen
want wie op wil staan moet eerst vallen

© De Dichteres

 

 

Wat vond je van dit gedicht?
Durf te delen!

Leave a Reply