Van de regen in de drup

Van de regen in de drupWind
eerst heel zacht
een zucht
met weinig kracht

Een briesje
met daarbij een zonnestraal
Strelend langs mijn huid
terwijl ik in gedachten verdwaal

Het weer slaat om
de zon verdwijnt
En langzaamaan zie ik
hoe de regenbui verschijnt

Van de regen in de drup
ook de regenbui slaat om
Met bakken uit de hemel
moet ik maken dat ik wegkom

Stortbui, kleddernat
bliksem en donder
Als ik hieruit kom
is het een wonder

Wervelstorm
woeide woest in ´t rond
Totdat ik merkte
dat alles stil stond

Ik sta er middenin
de stilte is enorm
middenin het oog
van de wervelstorm

Ik vind mijn weg eruit
door het oog van de naald
Iets langer in de storm
en ik was voorgoed verdwaald

 

 

Wat vond je van dit gedicht?

Verdwaald

Ik ben mezelf verloren
Ergens, tijdens de wandeling des levens 
ben ik van het pad geraakt
en ben ik de weg kwijtgeraakt

Een kwestie van een verkeerde afslag
of de route niet goed uitgestippeld?
Aan mijn TomTom heeft het niet gelegen
zij heeft het immers nooit bij het verkeerde eind

Maar wat als het eindpunt onbekend blijft
Geen doel, geen plan en ook geen route
Wie zegt dan of de weg die ik bewandel
de juiste of wellicht de verkeerde zal zijnVerdwaald

Ik weet de weg niet meer
en op de heenweg
ben ik mezelf verloren
Ergens halverwege, achter me
heb ik mezelf laten vallen, niet opgeraapt
en gewoon verder gegaan
zonder TomTom
zonder mij
en verdwaald…

Wat vond je van dit gedicht?