Monddood geëchood

Woorden verdwijnen in het diepste donker van de nacht
meegenomen op de kille wind
afgepakt door het duister
en gedempt tot onverstaanbaar gefluister

Dezelfde woorden deze keer in de put gegooid
van de vele klanken kwam er één terug
Wat monddood was
is nu geëchood
Dood

 

 

 

Wat vond je van dit gedicht?