Monddood geëchood

Woorden verdwijnen in het diepste donker van de nacht meegenomen op de kille wind afgepakt door het duister en gedempt tot onverstaanbaar gefluister Dezelfde woorden deze keer in de put gegooid van de vele klanken kwam er één terug Wat monddood was is nu geëchood … Lees verder…Monddood geëchood

Wat vond je van dit gedicht?