Uit de kust

Uit de kustHet water voelt koud aan
Ik moet door
Dieper
Tot het water bodemloos lijkt
en je in het oneindig kijkt

Steeds verder uit de kust
Ik ga door
Vooruit
Tot ik de kade niet meer zie
De stilte en de rust lijken magie

Ik drijf af van de oever
Weg van land
Alleen
Daar waar de zon mij verblindt
waar ik word meegenomen door de wind

 

 

Wat vond je van dit gedicht?

Verlaten

VerlatenElke dag zat je daar
op het bankje in het park
alleen
met een blikje bier in je hand

Wanneer ik erlangs fietste
zat je daar
alleen
op het bankje
altijd eenzaam voor je uit te staren

Nu ben je weg en niemand weet waar
Het houten bankje in het park
is leeg
en zal zonder jou
nooit meer hetzelfde zijn
raar

 

 

Wat vond je van dit gedicht?

Verdwaald

Ik ben mezelf verloren
Ergens, tijdens de wandeling des levens 
ben ik van het pad geraakt
en ben ik de weg kwijtgeraakt

Een kwestie van een verkeerde afslag
of de route niet goed uitgestippeld?
Aan mijn TomTom heeft het niet gelegen
zij heeft het immers nooit bij het verkeerde eind

Maar wat als het eindpunt onbekend blijft
Geen doel, geen plan en ook geen route
Wie zegt dan of de weg die ik bewandel
de juiste of wellicht de verkeerde zal zijnVerdwaald

Ik weet de weg niet meer
en op de heenweg
ben ik mezelf verloren
Ergens halverwege, achter me
heb ik mezelf laten vallen, niet opgeraapt
en gewoon verder gegaan
zonder TomTom
zonder mij
en verdwaald…

Wat vond je van dit gedicht?

Egoïsme

Is het egoïstisch als je niet blij kunt zijn
met het geluk van een ander?
Iemand die kankervrij is verklaard een jaloerse blik toewenden
is dat eerlijk?
Walgen van je beste vriendin
omdat haar leven ‘The American Dream’ is
en de jouwe waardeloos
En kotsen op de rijke mensen
zij die roepen dat geld niet gelukkig maakt

Is dat terecht of ongezond?
Of hoe zegt men dat in den volksmond?
Egoïsme, is ‘t niet?

Maar als je al het goede dat je een ander gunt
zelf niet gegund krijgt
verandert gunnen snel in afgunst
egoismeen het zelfzucht-level stijgt
Je doet je best
maar ‘t is nu jij
jij alleen tegen de rest

Anderen het licht in de ogen niet meer gunnen
Omdat je niet langer alleen in het donker wilt dwalen
Je móet soms wel baatzuchtig zijn in dit leven
zodat je ook gelukkig kunt zijn
al is ‘t maar voor even

Wat vond je van dit gedicht?

Ogenschijnlijk onzichtbaar

Pijn en VerdrietDuizenden ogen gericht op jou
maar niemand die je ziet

In je ogen staat de angst
Over je wang rolt een traan
Niemand in deze koude wereld
weet af van jouw bestaan

Je huilt zachtjes
Je veegt de tranen weg
Je zoekt naar liefde, naar warmte,
naar vrijheid vol verlangen
Maar je bent alleen en bang,
opgesloten en gevangen

Gevangen in je eigen wereld
zonder dat je erom vroeg
Het doet onmenselijk veel pijn
maar haalt je schouders op en denkt:
‘Het heeft blijkbaar zo moeten zijn’

Duizenden ogen gericht op jou
maar jij ziet ze niet
Jouw ogen zijn gesloten
Jouw hartje zit op slot
Jij durft niet langer te geloven
Jij durft niet eens meer mens te zijn

Er is maar één ding dat jij zou willen
Eén wens die jij nog hebt
Je zou zo graag voor één dagje
weer kind willen zijn
zonder pijn

© De Dichteres
Foto: Imgarcade.com
Wat vond je van dit gedicht?