Perfecte imperfectie

Posted on
Perfecte imperfectie

Eenzaam slentert zij over straat
Wandelend langs winkelruiten
ziet zij in ´t glas haar eigen reflectie
in alle perfectie

Haar haren perfect tot in de puntjes
Haar huid zonder enige oneffenheid
glad en zacht als een perzik
met een stel borsten van plastic

Zij recht haar schouders
Perfecte imperfectieverft opnieuw haar lippen
Zij glimlacht naar haar spiegelbeeld
terwijl ze vluchtig met haar haren speelt

Twee oogcorrecties en een facelift
botoxje hier en daar
De boel even flink gladgestreken
én…geen enkel litteken

Vol van zichzelf en lichtelijk trots
borsten vooruit en haar hoofd geheven
loopt zij verder de toekomst in
en denkt: dit is nog maar het begin

 

 

Wat vond je van dit gedicht?
Durf te delen!

Leave a Reply