Ogenschijnlijk onzichtbaar

Posted on
Pijn en Verdriet

Pijn en VerdrietDuizenden ogen gericht op jou
maar niemand die je ziet

In je ogen staat de angst
Over je wang rolt een traan
Niemand in deze koude wereld
weet af van jouw bestaan

Je huilt zachtjes
Je veegt de tranen weg
Je zoekt naar liefde, naar warmte,
naar vrijheid vol verlangen
Maar je bent alleen en bang,
opgesloten en gevangen

Gevangen in je eigen wereld
zonder dat je erom vroeg
Het doet onmenselijk veel pijn
maar haalt je schouders op en denkt:
‘Het heeft blijkbaar zo moeten zijn’

Duizenden ogen gericht op jou
maar jij ziet ze niet
Jouw ogen zijn gesloten
Jouw hartje zit op slot
Jij durft niet langer te geloven
Jij durft niet eens meer mens te zijn

Er is maar één ding dat jij zou willen
Eén wens die jij nog hebt
Je zou zo graag voor één dagje
weer kind willen zijn
zonder pijn

© De Dichteres
Foto: Imgarcade.com
Wat vond je van dit gedicht?
Durf te delen!

Leave a Reply