Moegestreden

Posted on
Moegestreden

Dansend vol energie
zwevend op een roze wolk
hoog in de lucht
maar steeds een beetje lager

De wolk verregend
verliest langzaamaan zijn kleur
van helder diep mooi roze
naar donkergrijs
en steeds een beetje lagerMoegestreden

Als de wolk waarop je danste
te klein wordt om op te blijven dansen
zul je eraf moeten stappen
zonder te vallen

Gelukkig zijn daar je handen
die je val zullen breken
de grootste klap vangen ze voor je op
toch blijf je liggen op de grond
afgepeigerd, uitgeput en af
je gedachten dansen vrolijk verder 
maar je lijf is afgemat, doodop en murw
moegestreden en kapot

© De Dichteres

Wat vond je van dit gedicht?
Durf te delen!

Leave a Reply