Langs de afgrond

langs de afgrondIk vrees het ergste
Ik ben bang
Ik heb mijn angsten
Niet langer in bedwang

Ik geef me over
Maar niet gewonnen
Alleen wat voorzichtig
Niet langer onbezonnen

Stap voor stap
Heel rustig aan
Probeer ik steeds meer
Op eigen benen te gaan staan

Twee benen
Stevig op de grond
Voorzichtig loop ik langzaam
Over ´t randje langs de afgrond

Ik kijk naar voren
Niet meer naar beneden
Datzelfde smalle randje
Zal vanzelf weer verbreden

 

 

Wat vond je van dit gedicht?
Durf te delen!

Leave a Reply